Το διπλό, σκληρό «χτύπημα» στην κυβέρνηση για την ασκούμενη εξωτερική πολιτική, μέσα στην ίδια μέρα, από τον Αντ. Σαμαρά και τον Κων. Καραμανλή καθώς και η παρουσία του πρώτου, όπως και του Βαγγ. Μεϊμαράκη στην ομιλία του δεύτερου στο Πολεμικό Μουσείο προκάλεσαν τουλάχιστον αμηχανία στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Όχι μόνο γιατί λόγω της επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου από την Τρίπολη, έφερε το Μαξίμου και το ΥΠΕΞ σε θέση άμυνας έναντι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και για δύο σημαντικούς ακόμα λόγους:
Διότι το κυβερνητικό επιτελείο ακολουθούσε μία διαφορετική τακτική έναντι του κ. Καραμανλή, πιέζοντάς τον ταυτόχρονα με μεσολαβητές, μηνύματα και να στηρίξει προεκλογικά τη ΝΔ για να διαλυθεί η εντύπωση ότι δεν είναι αρνητικά διακείμενος έναντι του υπό ίδρυση νέου κόμματος από τον κ. Σαμαρά. Και γιατί η σκληρή κριτική των δύο πρώην πρωθυπουργών για τους κυβερνητικούς χειρισμούς σε όλο το φάσμα των εθνικών θεμάτων, καθιστά ακόμα πιο δύσκολη τη γαλάζια επιχείρηση επαναπροσέγγισης των παραδοσιακών ψηφοφόρων της παράταξης που έχουν μετακινηθεί είτε στη γκρίζα ζώνη, είτε σε άλλα κόμματα στα δεξιά της ΝΔ, και συνιστούν ένα εκλογικό κοινό ιδιαίτερα ευαίσθητο σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Μάλιστα για όσους παρακολουθούν προσεκτικά τις μέχρι σήμερα δημόσιες παρεμβάσεις του κ. Καραμανλή ήταν σαφές ότι ο πρώην πρωθυπουργός, αν και σε διαφορετικό τόνο από τον κ. Σαμαρά, επί της ουσίας αύξησε σημαντικά τις δόσεις της κριτικής του.
Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, ο κ. Σαμαράς με άρθρο του στην Εστία και ο κ. Καραμανλής στην εκδήλωση που διοργάνωσε χθες το απόγευμα η Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών στο Πολεμικό Μουσείο για την 28η Οκτωβρίου, πήραν ανάλογη θέση σε μια σειρά από εξελίξεις.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Ο κ. Σαμαράς χαρακτήρισε τις πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη ως τον ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στην πρόβλεψη. Αποτυχία στους χειρισμούς. Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. Ταυτοχρόνως, ζήτησε την αποπομπή του ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη, χαρακτηρίζοντας την ως μονόδρομο. Η κυβέρνηση διατυμπανίζει πως το μνημόνιο παραμένει παράνομο και ότι η λιβυκή απόφαση δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα του. Προφανώς! Νομικά είναι απολύτως έτσι. Η Τουρκία λειτουργεί ως πειρατής του Διεθνούς Δικαίου και στο Τουρκολιβυκό. Οσα λένε είναι παράνομα και παράλογα. Αλλά αυτήν την Τουρκία όρισε διεθνώς ως «φίλη», και μάλιστα με Συνθήκη, ο κ.Μητσοτάκης. Για αυτά τα «ήρεμα νερά» -που αποδείχτηκαν φουρτουνιασμένη θάλασσα- είπε «ας με πουν και μειοδότη» ο κ. Γεραπετρίτης.
Ο κ. Καραμανλής χαρακτήρισε την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου ως μία αναμφισβήτητα αρνητική εξέλιξη, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες. κύρωση του τουρκολυβικού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο. Πρόσθεσε, δε, ότι «σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας. Δεν πρόκειται ούτε για παρεξηγήσεις ούτε για επί μέρους μικροδιαφορές που επιδέχονται καλοπροαίρετης διευθέτησης. Πρόκειται για ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο, στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου στην πλάτη των ελληνικών νησιών, για έλεγχο του Αιγαίου μέχρι τον 25ο παράλληλο».
Το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης
Ο κ. Σαμαράς χαρακτήρισε αυτά που ακούγονται δημοσίως ως επιεικώς πολιτικά και νομικά παράλογα. Ο πρώην πρωθυπουργός μνημόνευσε την προχθεσινή δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ Χ. Φιντάν ότι η Τουρκία δεν προβάλει αντιρρήσεις υπό την προϋπόθεση ότι θα ενημερώνεται γραπτώς για τις εργασίες και με τις σχετικές συντεταγμένες».Γιατί, λέει, δεν θέλει να διαταραχθεί το “status quo” στην περιοχή. Και ως status quo, προφανώς εννοεί το τουρκολυβικο μνημόνιο… Μνημόνευσε επίσης την απάντηση του κ. Γεραπετρίτη, ότι «η ενημέρωση σχετικά με την έρευνα και την πόντιση είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να είναι δυνατόν, με την σαφή αναφορά ότι δεν πρόκειται για αδειοδοτική διαδικασία»… Κατά τον κ. Σαμαρά, όταν ο ΥΠΕΞ λέει ότι δεν έχει αντίρρηση να ενημερωθεί η Τουρκία, στην πραγματικότητα αναγνωρίζει, εμμέσως πλην σαφώς, δικαιοδοσία της Τουρκίας. Όμως η Τουρκία δεν αδειοδοτεί το καλώδιο! Και κανείς δεν υποχρεούται να της ζητήσει άδεια για να περάσει καλώδιο.
Ο κ. Καραμανλής εξέφρασε την αντίθεσή του σε οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να εκληφθεί ως αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να εγκρίνει ελληνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο. «Γι’ αυτό και οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση είτε ανακοίνωση είτε όπως αλλιώς», υπογράμμισε. Μάλιστα, προειδοποίησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια».
Συνολική ανατροπή του υφιστάμενου καθεστώτος στο Αιγαίο
Ο Κ. Καραμανλής υποστήριξε ότι η τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται σε επιμέρους διαφορές με την Ελλάδα, αλλά αποσκοπεί σε συνολική ανατροπή του υφιστάμενου καθεστώτος στο Αιγαίο.«Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας», ανέφερε, κάνοντας λόγο για σχεδιασμό που αποβλέπει στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου και στον έλεγχό του μέχρι τον 25ο παράλληλο.
Αίσθηση επίσης προκάλεσε ο πρώτος πληθυντικός στην απάντησή του για όσους θεωρούν ότι «υπερβάλλουμε, όπως είπε, σχετικά με την στάση της Τουρκίας. Ότι παρεξηγούμε κάθε της κίνηση και υπερθεματίζουμε στα δίκαιά μας. Ότι πρέπει να της αναγνωρίσουμε κάποια δικαιώματα. Ότι, έστω και αν μερικώς υπερβάλλει, έχει και θεμιτές απαιτήσεις, που πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με πνεύμα καλής πίστης και συνδιαλλαγής. Ότι δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας, να έχουμε μαξιμαλιστικές θέσεις, ότι μεταξύ γειτόνων πάντα υπάρχει η δυνατότητα ενός αποδεκτού συμβιβασμού» όπως είπε, η προσέγγιση αυτή ερμηνεύει απολύτως εσφαλμένα την Τουρκική στόχευση. Διότι δεν πρόκειται ούτε περί παρεξήγησης, ούτε περί μιας δευτερεύουσας διαφοράς που με επίδειξη θετικής διάθεσης και αμοιβαίων υποχωρήσεων δύναται να διευθετηθεί. Αν ήταν έτσι, η ελληνοτουρκική διένεξη θα είχε λυθεί προ πολλού. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1974 και μετά, δοκίμασαν μια τέτοια συνεννόηση μέσω διαλόγου και καλλιέργειας κλίματος ύφεσης. Ματαίως όπως έμπρακτα απεδείχθη.
Το δόγμα των ήρεμων νερών
Ο κ. Σαμαράς από την πλευρά του σημείωσε ότι «το δόγμα των ήρεμων νερών και η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος και Τουρκίας, είναι το κορυφαίο λάθος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μετά τις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι, με τις οποίες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή». Πρόσθεσε, ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα η κυβερνητική προπαγάνδα επιχείρησε να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Θέλησε να πιστέψουμε πως τα δήθεν «ήρεμα νερά» και αυτή η Συνθήκη είναι απλά ένας … συνήθης διάλογος. «Κι όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αντιδράσαμε υποστηρίζοντας ότι η χώρα διολισθαίνει σε ντε φάκτο αποδοχή τετελεσμένων και ότι με αυτήν την πολιτική ξεπλένεται η Άγκυρα, δεχθήκαμε ειρωνείες και επιθέσεις», πρόσθεσε ο κ. Σαμαράς, τονίζοντας ότι δεν τον πειράζει αυτό, αλλά τον ενοχλεί ότι εθελοτυφλούν κι ότι ο κομματικός φανατισμός ορισμένων, εμποδίζει την ανάγνωση της εθνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που αποτυπώνεται και στο μείζον εθνικό θέμα της Μονής Σινά.
Ανησυχία για το κοινωνικοπολιτικό μοντέλο στην Ευρώπη
Ο Κ. Καραμανλής στην ομιλία του εξέφρασε την ανησυχία του για το κοινωνικοπολιτικό μοντέλο στην Ευρώπη και μίλησε για τις μεγάλες αντιδράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Όπως είπε, «η διαρκώς αυξανόμενη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η μεγάλη συρρίκνωση της άλλοτε ακμάζουσας μεσαίας τάξης, οι αυστηρές περικοπές στο κοινωνικό κράτος, λόγω της άκαμπτης δημοσιονομικής αυστηρότητας, η έλλειψη αισιόδοξης προοπτικής για τους πολλούς, τους λιγότερο ευνοημένους και τους νέους, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα για το μέλλον της ηπείρου μας. Η μεγάλη πλειοψηφία αισθάνεται παραγκωνισμένη, αδικημένη και κυρίως με άδηλο το μέλλον. Αποκλεισμένη από το τραπεζικό σύστημα, κυνηγημένη από απρόσωπα funds, με αυξανόμενα αδιέξοδα στις ευκαιρίες εργασίας, την στέγαση, τις ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και παιδείας. Χωρίς εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη.
Το ισχύον κοινωνικοπολιτικό μοντέλο αμφισβητείται και απονομιμοποιείται. Οι εύκολοι και αβασάνιστοι αφορισμοί από τις ευημερούσες ελίτ και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης περί ακροδεξιάς επέλασης, ψεκασμένων και παρασυρμένων από ανέξοδους λαϊκισμούς, όχι απλώς δεν συνιστά επαρκή απάντηση, αλλά στην ουσία επιβαρύνει την κατάσταση. Όταν οι σταθεροί ψηφοφόροι των παραδοσιακών κομμάτων στην Γερμανία, την Γαλλία και την Αγγλία εγκαταλείπουν μαζικά την μόνιμη πολιτική τους στέγη, κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει. Το λέω και το επαναλαμβάνω γιατί με ανησυχεί βαθύτατα, για το μέλλον της Ευρώπης και των κρατών μελών της. Η απονομιμοποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού και πολιτικού οικοδομήματος με ευθύνη της Ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης, πολιτικής και οικονομικής, έρχεται καλπάζοντας και βάζει σε κίνδυνο την ομαλότητα, την κοινωνική συνοχή και ηρεμία, τον τρόπο ζωής που γνωρίσαμε. Η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων τείνει να γίνει εκκωφαντική».
Από την πλευρά της κυβέρνησης δεν υπήρξε μέχρι χθες το βράδυ κανένα σχόλιο. Θα έχει ενδιαφέρον πως θα τοποθετηθεί σήμερα δια του εκπροσώπου της.
Πηγή: ieidiseis.gr
