Το βασικό επιχείρημα που προέβαλε την Τετάρτη η κυβέρνηση προς τους αγρότες, οι οποίοι —πολύ κακώς— έχουν καταλάβει εθνικές οδούς αλλά αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα, προέκυψε από τη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ): «Σε σχέση με το 2024 θα λάβουν μισό δισ. ευρώ παραπάνω —οι συνολικές πληρωμές από 3,1 δισ. το 2024 θα είναι 3,7 δισ. ευρώ» ανέφερε η ενημέρωση για όσα ελέχθησαν στο εν λόγω Συμβούλιο υπό τον Πρωθυπουργό.
Αν ήθελε κανείς να προτρέξει προβλέποντας αν η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης θα οδηγήσει στη διάλυση των μπλόκων θα μπορούσε να το κάνει με σχετική ασφάλεια. Γιατί τα συνολικά ποσά και τα ποσοστά, όσο ακριβή κι αν είναι, δεν μεταφράζονται ακόμη σε κάτι χειροπιαστό.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι πέραν των 2.000 αγροτών οι οποίοι διώκονται ποινικά και των 44.343 που μένουν εκτός πληρωμών για να γίνουν διασταυρώσεις (πράγμα λογικό), υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες ακόμη που δεν έχουν λάβει χρήματα το 2025 λόγω της έκρυθμης κατάστασης που δημιουργήθηκε στις πληρωμές ως αποτέλεσμα του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και φυσικά της παρέμβασης της ΕΕ η οποία, όπως ήταν αναμενόμενο, ζήτησε επιπλέον ελέγχους.
Η αστοχία στα επιχειρήματα που επιλέγει να προβάλει η κυβέρνηση δεν συναντάται όμως για πρώτη φορά στην κρίση με τους αγρότες και τις επιδοτήσεις. Εχουν προηγηθεί -τουλάχιστον- άλλα δύο παραδείγματα:
♦ Κόστος ζωής. Ενα από τα βασικά προβλήματα παραμένει αυτό της ακρίβειας στα τρόφιμα και πιο συγκεκριμένα στα σούπερ μάρκετ. Πλήττονται κυρίως οι μισθωτοί της μεσαίας τάξης και οι συνταξιούχοι που δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα και αμείβονται με πoσά λίγο πάνω από τον βασικό μισθό (που όντως αυξήθηκε σημαντικά) ή με συντάξεις κοντά στο μέσο ύψος σύνταξης των 900 ευρώ (που επίσης αυξήθηκε).
Προς αυτή την κοινωνική ομάδα, η κυβέρνηση αρχικά απάντησε με το επιχείρημα της εισαγόμενης ακρίβειας και στη συνέχεια με τη χρήση ποσοστών για την αύξηση των μισθών και το χαμηλό, όπως ελέχθη, περιθώριο κέρδους των μεγάλων σούπερ μάρκετ (κάτι που δεν ισχύει, καθώς π.χ. μια από τις μεγάλες αλυσίδες είναι ταυτοχρόνως, προμηθευτής και διαχειριστής των ακινήτων για τα καταστήματά της, με μεγάλα ποσοστά κέρδους που ενισχύουν την ακρίβεια).
–Στεγαστικό. Στο ευαίσθητο αυτό θέμα που αφορά και τη διαγενεακή δικαιοσύνη η αύξηση στα ενοίκια αντιμετωπίστηκε επίσης με ένα ποσοστό. Πριν όμως από αυτό ας δούμε τα δεδομένα: σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι αυξήσεις φθάνουν ανά περιοχή έως το 54,2% την περίοδο από το 2019 έως το 2025, ένα μέσο διαμέρισμα 80 τ.μ. απαιτεί πλέον πάνω από 800 ευρώ τον μήνα ενώ η κρίση οδήγησε και σε μείωση της ιδιοκατοίκησης.
Αρχικά, το επιχείρημα της κυβέρνησης προς τους ενοικιαστές, το οποίο συνεχίζει να διατυπώνεται από κεντρικά στελέχη της, λέει επί της ουσίας ότι είναι αριθμητικά λιγότεροι από τους ιδιοκτήτες. «Εχουμε ακόμα άνω του 70% ιδιοκατοίκηση, το οποίο ήδη είναι σημαντικό, διότι αυτό το οποίο είναι πρόβλημα για τον ενοικιαστή είναι όφελος για τον ιδιοκτήτη. Το αντιλαμβανόμαστε, νομίζω» ανέφερε τον Μάιο ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ.
Πέρα από αυτά τα λάθος σήματα που θυμίζουν την παλαιότερη φράση ενός ποδοσφαιρικού παράγοντα («Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε και όλοι υπόλοιποι να πάνε να…»), πολύ ορθά, η κυβέρνηση παρενέβη την ίδια περίοδο στο ζήτημα ανακοινώνοντας το μέτρο που ονομάστηκε «επιστροφή ενός ενοικίου». Ωστόσο κι εκεί ο μαξιμαλιστικός τρόπος που παρουσιάστηκε μια ουσιώδης παρέμβαση, χωρίς να τονίζονται τα επιμέρους κριτήρια και οι εξαιρέσεις (κόφτες) δημιούργησε σύγχυση και παρανοήσεις όταν έφτασε η ώρα της καταβολής (αναλυτικά εδώ από τον Ζώη Τσώλη για το τι συνέβη και το τι ισχύει).
Συμπερασματικά, οι αριθμοί και τα ποσοστά για το αγροτικό, την ακρίβεια στα τρόφιμα και το στεγαστικό γίνονται δίκοπο μαχαίρι για την εικόνα της κυβέρνησης —η οποία επιβαρύνεται τώρα από την προφανή διαχειριστική αδυναμία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Για μια κρίση, με επίκεντρο τα ευρωπαϊκά κονδύλια, η οποία προέκυψε διότι μέλη της κυβέρνησης παρατηρούσαν ατάραχοι (στην καλύτερη περίπτωση) ένα πάρτι που διέλυσε η ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Ευρύτερα, οι γενικές αναφορές σε νούμερα και ποσά μεταφέρουν όντως μια καλή εικόνα σε όσους όμως δεν αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένα πρόβλημα. Ενδέχεται ακόμη και να κινητοποιούν θετικές κρίσεις και αναφορές από σχολιαστές και αρθρογράφους (αν και αυτοί δεν αντιμετωπίζουν στην πράξη το πρόβλημα). Αν όμως δεν ανταποκρίνονται στο βίωμα και την τσέπη των ενδιαφερόμενων λειτουργούν ως αυτεπίστροφο.
«Οι πολιτικοί θα πρέπει να ζυγίζουν τις συνέπειες όταν κρατούν τους συνταξιούχους μακριά από τις συντάξεις τους. Ρωτήστε τον Εμανουέλ Μακρόν» έγραψε αυτή τη βδομάδα ο Economist για το συνταξιοδοτικό στην Ευρώπη. Το ίδιο ισχύει στην Ελλάδα (που έλαβε νωρίτερα από τους άλλους σκληρά μέτρα για τις συντάξεις) για τις επιδοτήσεις των αγροτών, τα πανάκριβα τρόφιμα στα ράφια των σούπερ μάρκετ και τα σπίτια που παραμένουν πολύ μακριά από τους νέους, οι οποίοι θέλουν να εγκαταλείψουν την οικογενειακή εστία.
Πηγή: Protagon.gr




