Έκτοτε οι εργασιακές συνθήκες άλλαξαν. Οι πελάτες άρχισαν να πληρώνουν με κάρτα. Η Θεσσαλονίκη μεταμορφώθηκε. Η συνταγή του πατσά, όμως, παραμένει αναλλοίωτη.

«Μια φορά πήγε ο πατέρας μου να αλλάξει τη συνταγή και του λέει ο παππούς μου: θα σου κόψω το χέρι»

Οι κανόνες της οικογένειας στο μαγαζί υπήρξαν πάντα αυστηροί.

«Έντερα δεν υπάρχουν μέσα στο πιάτο. Μια φορά πήγε ο πατέρας μου να αλλάξει τη συνταγή και του λέει ο παππούς μου: θα σου κόψω το χέρι και δεν θα ξαναπατήσω στο μαγαζί», θυμάται ο αδερφός του Βάιου, Δημήτρης Τσαρούχας.

Από το καζάνι στην UNESCO

Σήμερα, ο πατσάς του Τσαρούχα δεν διεκδικεί μόνο μια θέση στο τραπέζι της πόλης, αλλά και στον χάρτη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς.

Όπως λέει ο ίδιος, το 2024 ο Δημήτρης Τσαρούχας κατέθεσε φάκελο στο Υπουργείο Πολιτισμού με στόχο την αναγνώριση του πατσά ως στοιχείου άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Το επόμενο βήμα είναι η UNESCO.

Η προσπάθεια αυτή δεν αφορά απλώς μια συνταγή, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα μνήμης: τον τρόπο παρασκευής, τη διαδοχή της γνώσης από γενιά σε γενιά, την κοινωνική ζωή γύρω από το πιάτο, τα ξημερώματα μετά το ξενύχτι, τα εργατικά τραπέζια, τις οικογενειακές απαγορεύσεις και τις μικρές ιεροτελεστίες του σερβιρίσματος.

Η συζήτηση απέκτησε διεθνή διάσταση όταν το Associated Press κατέγραψε την αντιπαράθεση που προκάλεσε η ελληνική προσπάθεια αναγνώρισης, καθώς στην Τουρκία το αντίστοιχο πιάτο, γνωστό ως işkembe, θεωρείται επίσης βαθιά ριζωμένο στην τοπική γαστρονομική παράδοση.

Το ίδιο πιάτο, ή οι κοντινές του εκδοχές, κουβαλά διαφορετικές μνήμες στις δύο πλευρές του Αιγαίου: στην Ελλάδα ως πατσάς, στην Τουρκία ως işkembe, και στις δύο περιπτώσεις ως φαγητό της νύχτας, του ξημερώματος, της αντοχής και της παρηγοριάς.

«Η γεύση πρέπει να ενώνει τους λαούς, όχι να τους διχάζει»

Για τον Τσαρούχα, πάντως, η διεκδίκηση δεν είναι μια πράξη εθνικού αποκλεισμού.

«Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Πηγαίνουν άνθρωποι στο τουρκικό προξενείο και μετά έρχονται εδώ να φάνε πατσά. Η γεύση πρέπει να ενώνει τους λαούς, όχι να τους διχάζει», λέει.

Ο πατσάς δεν έμεινε στάσιμος στον χρόνο. Το 2017, ο Τσαρούχας παρουσίασε πατσά από βουβαλίσιο κρέας Κερκίνης, επιχειρώντας να συνδέσει μια παραδοσιακή συνταγή με τη σύγχρονη ανάγκη για πιστοποίηση και ποιοτικό έλεγχο.

«Θέλω αυτό που πουλώ να το πιστοποιώ. Οτιδήποτε πωλείται πρέπει να πιστοποιείται για να έχει τις αντίστοιχες δάφνες», εξηγεί.

Οι πρώτες εξετάσεις έγιναν ήδη από το 2015, ενώ ο βουβαλίσιος πατσάς συνοδεύτηκε από αναλύσεις που ανέδειξαν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και κολλαγόνο, χαμηλότερη χοληστερόλη και περισσότερο σίδηρο.

«Αυτό που βοηθά μετά από πληγές στο στομάχι, έλκη ή αρθροπλαστικές στους συνδέσμους είναι το κολλαγόνο. Στο πιάτο μας το συναντάμε σε περιεκτικότητα 34% — καθαρό βρώσιμο κολλαγόνο», λέει ο Δημήτρης Τσαρούχας.

Πίσω από το πιάτο υπάρχει μια επίπονη διαδικασία που απέχει πολύ από τη λογική του fast food.

Τα τακίμια επιλέγονται από μονάδα επεξεργασίας στο Ριζάρι Πέλλας, φτάνουν καθαρισμένα, πλένονται τρεις φορές και βράζουν έξι με επτά ώρες στο καζάνι. Το καζάνι είναι ίσως το μοναδικό στοιχείο που εκσυγχρονίστηκε χωρίς να αλλάξει πραγματικά. Δεν μπήκε ποτέ αέριο. Η επιχείρηση διατήρησε το παλιό σύστημα καύσης λαδιού με αντιστάσεις. Η θερμοκρασία παραμένει σταθερή, το βράσιμο γίνεται αργά και η γεύση παραμένει ίδια.

Στο καζάνι του Τσαρούχα, όμως, δεν βράζει μόνο πατσάς. Βράζει η ιστορία μιας πόλης, η μνήμη μιας οικογένειας, η καθημερινότητα μιας παλιάς εργατικής Θεσσαλονίκης

Εκεί, μέσα στον ατμό, η συνταγή γίνεται κάτι περισσότερο από τεχνική. Είναι επανάληψη, ακρίβεια, υπομονή. Είναι ο λόγος που ο πατσάς δεν μπορεί να συμπυκνωθεί σε ένα γρήγορο πιάτο ούτε να αποκοπεί από τον χώρο που τον γέννησε.

Μια γεύση που επιμένει

Ίσως γι’ αυτό ο πατσάς συνεχίζει να επιβιώνει, ακόμη κι αν μοιάζει δύσκολος για τις νεότερες γενιές. Δεν είναι ένα εύκολο φαγητό. Δεν προσπαθεί να γίνει ουδέτερο, ελαφρύ ή φωτογενές. Κουβαλά μυρωδιές, προκαταλήψεις, μνήμες, αντιστάσεις. Άλλοι τον αποφεύγουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Άλλοι επιστρέφουν σε αυτόν σαν σε παλιά συνήθεια.

Στο καζάνι του Τσαρούχα, όμως, δεν βράζει μόνο πατσάς. Βράζει η ιστορία μιας πόλης, η μνήμη μιας οικογένειας, η καθημερινότητα μιας παλιάς εργατικής Θεσσαλονίκης και, πλέον, μια συζήτηση που ξεπερνά τα σύνορα.

Πηγή: thessalonikeonpolis.gr

Το άρθρο Στην Ολύμπου, το καζάνι του Τσαρούχα βράζει από το 1952 εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Η ανανέωση των συσκευασιών σχεδιάστηκε για να ενισχύσει την αναγνωρισιμότητα και τη διαφοροποίηση της μάρκας στο σημείο πώλησης και να δημιουργήσει μια πιο άμεση σύνδεση με τον καταναλωτή. Η ανανεωμένη οπτική ταυτότητα της Αγγελάκης συνδέει τις διαφορετικές γενιές καταναλωτών, γύρω από το αφήγημα “Τaste Good Life”, αναδεικνύοντας το κοτόπουλο Aγγελάκης, όχι απλώς ως τροφή, αλλά ως επιλογή μιας καλής ζωής μέσα από τη γεύση, την ευεξία και τις αξίες που το εκφράζουν.

Ο νέος σχεδιασμός των συσκευασιών συνέδεσε την καινοτομία με τις σύγχρονες διατροφικές απαιτήσεις. Βασίστηκε σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική, που ενίσχυσε τη σύγχρονη ταυτότητα της μάρκας, αναβάθμισε τη λειτουργικότητα της συσκευασίας (φρεσκάδα, ασφάλεια, διάρκεια ζωής) και βελτίωσε την εμπειρία των καταναλωτών, δίνοντας νέα πνοή στην κατηγορία του κοτόπουλου. Η ανανεωμένη οπτική ταυτότητα, εμπνέεται από τη σύγχρονη τέχνη με πρωταγωνιστή το ίδιο το προϊόν, το κοτόπουλο. Διατηρεί την οπτική επαφή με το προϊόν διευκολύνοντας την επιλογή και ταυτόχρονα μέσα από την τυπογραφία και τα γραφιστικά στοιχεία που πλαισιώνουν τη νέα εικόνα, δημιουργεί συναισθηματική σύνδεση με το κοινό. Τα νέα αισιόδοξα χρώματα, με έμφαση στο κροκί και το πράσινο της ελιάς, ξεχωρίζουν και δημιουργούν color blocking στο ράφι, ενισχύοντας το μοντέρνο, φιλόξενο και δημιουργικό χαρακτήρα της μάρκας. Οι νέες σφραγίδες “Super Γεύση” & “SuperFood” αναδεικνύουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα γευστικής και διατροφικής εμπειρίας των προϊόντων Αγγελάκης.

Τα Packaging Awards, που φέτος συμπληρώνουν 10 χρόνια παρουσίας, διοργανώνονται από τη BOUSSIAS events σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Παραγωγής Υλικών και Συσκευασίας και επιβραβεύουν την αριστεία στη σύγχρονη συσκευασία και εκτύπωση.

Η τελετή απονομής των Packaging Awards 2026 πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου στο Radisson Blu Park Hotel, στην Αθήνα. Την Αγγελάκης εκπροσώπησαν ο Θάνος Αγγελάκης, Διευθύνων Σύμβουλος της Αγγελάκης Α.Ε., η Έλενα Καραγιάννη, Εμπορική Διευθύντρια, η Ειρήνη Σπανού, Marketing Coordinator, και η Κέλλυ Χαλκιά, Συνεργάτης Στρατηγικού Marketing & Επικοινωνίας και “αρχιτέκτονας” του rebranding.

Αναφερόμενη στις νέες διακρίσεις, η Έλενα Καραγιάννη, Εμπορική Διευθύντρια της Αγγελάκης, δήλωσε: «Οι τρεις αυτές διακρίσεις μάς δίνουν μεγάλη χαρά, γιατί πίσω από τη νέα εικόνα της Αγγελάκης βρίσκονται άνθρωποι που δούλεψαν με μεράκι και πίστη σε όσα κάνουν τα προϊόντα μας πραγματικά ξεχωριστά. Θέλαμε οι συσκευασίες μας να εκφράζουν την ταυτότητά μας και τη φροντίδα με την οποία δημιουργούμε καθημερινά τα προϊόντα Αγγελάκης. Να ξεχωρίζουν στο ράφι και να εμπνέουν οικειότητα και εμπιστοσύνη στους καταναλωτές. Για εμάς, το “Taste Good Life” βρίσκεται στις μικρές, καθημερινές στιγμές που μοιραζόμαστε γύρω από ένα καλό γεύμα. Είναι υπέροχο να βλέπουμε αυτή τη φιλοσοφία να παίρνει μορφή και να αναγνωρίζεται».

Το άρθρο Νέα μεγάλη διάκριση για την Αγγελάκης – Σάρωσε στα Packaging Awards 2026 εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Η Bazaar του ομίλου Βερούκα καταγράφει ευθέως αυτή την εξέλιξη ως έναν από τους βασικούς κινδύνους για τη δραστηριότητά της. Στην οικονομική έκθεση για το 2025 η διοίκηση κάνει ειδική αναφορά όχι μόνο στην ένταση του ανταγωνισμού στον κλάδο, αλλά και στη συγκέντρωση μεγαλύτερων μεριδίων από τις ισχυρές αλυσίδες και κυρίως στην επέκτασή τους σε καταστήματα τύπου convenience.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία μετατόπιση του ανταγωνισμού από τα μεγάλα supermarket και τους κεντρικούς εμπορικούς άξονες, στο κατάστημα λίγων εκατοντάδων τετραγωνικών μέσα στη γειτονιά. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος του πυρήνα της Bazaar. Η εταιρεία αναπτύσσεται σήμερα μέσα από 162 ιδιόκτητα και franchise καταστήματα, με το μοντέλο Bazaar και Fresh Express να βασίζεται κυρίως σε σημεία έως 400 τ.μ. σε πυκνοκατοικημένες περιοχές πόλεων αλλά και τουριστικούς προορισμούς. Το concept συνδυάζει χαρακτηριστικά discount και convenience, με έμφαση στα φρέσκα προϊόντα, στο deli, τις αποκλειστικότητες και την ιδιωτική ετικέτα.

Με βάση τα παραπάνω, όσο περισσότερες μεγάλες αλυσίδες εισέρχονται στην ίδια αγορά, τόσο περιορίζεται το πλεονέκτημα που είχαν μέχρι σήμερα οι μικρότεροι ή περισσότερο εξειδικευμένοι παίκτες του convenience. Η πίεση δεν αφορά μόνο την επισκεψιμότητα. Επεκτείνεται στην αναζήτηση κατάλληλων ακινήτων, το ύψος των ενοικίων, την πρόσβαση σε προμηθευτές, την ένταση των προσφορών και τελικά στα περιθώρια κέρδους.

Η πίεση στη Bazaar στην κερδοφορία

Η προειδοποίηση της διοίκησης αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος αν συνδεθεί με τα οικονομικά αποτελέσματα του 2025. Η Bazaar κατάφερε να αυξήσει τον τζίρο της κατά 5,27%, στα 261,47 εκατ. ευρώ από 248,38 εκατ. ευρώ το 2024. Ωστόσο, η άνοδος των πωλήσεων δεν μεταφράστηκε σε αντίστοιχη ενίσχυση της κερδοφορίας. Τα κέρδη προ φόρων μειώθηκαν στα 3,46 εκατ. ευρώ από 5,40 εκατ. ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη περιορίστηκαν στα 2,61 εκατ. ευρώ από 4,38 εκατ. ευρώ, καταγράφοντας πτώση άνω του 40%. Το EBITDA υποχώρησε στα περίπου 5,71 εκατ. ευρώ από 7,47 εκατ. ευρώ. Η εξέλιξη δείχνει πόσο δύσκολη έχει γίνει η διατήρηση των περιθωρίων σε μία αγορά όπου η μάχη για τον καταναλωτή μεταφέρεται όλο και περισσότερο στο επίπεδο της τιμής, των προσφορών και της εγγύτητας.

Η ίδια η Bazaar επισημαίνει ότι, πέρα από τον ανταγωνισμό, σημαντική πίεση ασκούν οι αυξήσεις σε μισθοδοσία, ενέργεια, ενοίκια και μεταφορές. Η εταιρεία απασχόλησε 1.620 εργαζομένους το 2025 έναντι 1.592 την προηγούμενη χρονιά, ενώ το συνολικό κόστος μισθών και κοινωνικών επιβαρύνσεων αυξήθηκε στα 34,36 εκατ. ευρώ από περίπου 32,06 εκατ. ευρώ. Για ένα convenience μοντέλο, στο οποίο το κόστος λειτουργίας ανά τετραγωνικό και ανά συναλλαγή μπορεί να είναι αναλογικά υψηλότερο σε σχέση με ένα μεγάλο κατάστημα, η εξίσωση γίνεται ακόμη δυσκολότερη όταν οι μεγάλοι όμιλοι εισέρχονται στην ίδια αγορά με μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και ισχυρότερη δυνατότητα προωθητικών ενεργειών.

Η Bazaar απαντά με περισσότερα σημεία

 Η απάντηση της Bazaar δεν φαίνεται να είναι η υποχώρηση από το convenience αλλά η περαιτέρω ενίσχυσή του. Η διοίκηση αναφέρει ως στρατηγική προτεραιότητα τη συνεχή ανάπτυξη του δικτύου και την επέκταση σε περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, με ιδιαίτερη έμφαση στα μεγάλα αστικά κέντρα εκτός Αττικής. Παράλληλα, στις οικονομικές καταστάσεις γίνεται αναφορά ακόμη και σε δημιουργία νέων σημείων πώλησης στο εξωτερικό, κάτι που παρόλ’ αυτά δεν έχει υλοποιηθεί έως τώρα παρά την σχετική αναφορά και κατά την περσινή χρονιά στις οικονομικές καταστάσεις του 2024.

Το 2025 η εταιρεία επένδυσε περίπου 2,9 εκατ. ευρώ στην ανάπτυξη του δικτύου, εκ των οποίων πάνω από 2,1 εκατ. ευρώ αφορούσαν εγκαταστάσεις νέων καταστημάτων. Παρά το γεγονός ότι η διοίκηση αναγνωρίζει την είσοδο των μεγάλων αλυσίδων στο convenience ως απειλή, συνεχίζει να τοποθετεί το μικρό κατάστημα στον πυρήνα της αναπτυξιακής στρατηγικής της.

Ιδιωτική ετικέτα και τιμή ως άμυνα

 Κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη μάχη αναμένεται να έχει και το προϊόν. Η Bazaar διαθέτει περίπου 800 αποκλειστικούς κωδικούς ιδιωτικής ετικέτας και επιπλέον 350 κωδικούς πρώτης τιμής. Ταυτόχρονα επενδύει στα φρέσκα, τα delicatessen και τις αποκλειστικές συνεργασίες, επιχειρώντας να διαφοροποιήσει το μικρό κατάστημα γειτονιάς από μία απλή μικρογραφία ενός μεγάλου supermarket. Η διοίκηση δηλώνει μάλιστα ότι ένας από τους βασικούς στόχους της είναι η περαιτέρω διεύρυνση των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας υψηλών προδιαγραφών, αλλά και της γκάμας που απευθύνεται στον κλάδο Horeca (εστίαση, ξενοδοχεία). Η στρατηγική αυτή συνδέεται άμεσα με τη νέα πραγματικότητα της αγοράς. Όσο οι μεγάλες αλυσίδες πλησιάζουν περισσότερο στον καταναλωτή μέσα από μικρότερα καταστήματα, τόσο η διαφοροποίηση προϊόντος, η τιμή και η αποκλειστικότητα αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.

Πηγή: powergame.gr

Το άρθρο Ο κίνδυνος που βλέπει η Bazaar από τη μάχη των σούπερ μάρκετ στις γειτονιές εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Πιο συγκεκριμένα, συσκευασμένο τυρί, γάλα και καφές αποτελούν τις τρεις μεγαλύτερες κατηγορίες με βάση την αξία πωλήσεων στα σούπερ μάρκετ, δηλαδή στα καταστήματα με επιφάνεια πώλησης άνω των 100 τ.μ.

Το 2025 οι τρεις αυτές κατηγορίες δημιούργησαν συνολικό τζίρο 1,608 δισ. ευρώ, γεγονός που δείχνει το μέγεθος της οικονομικής τους βαρύτητας για τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Στην πρώτη θέση βρέθηκε το συσκευασμένο τυρί, με πωλήσεις 624,86 εκατ. ευρώ. Ακολούθησε το γάλα, με τζίρο 518,94 εκατ. ευρώ, ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε ο καφές, με πωλήσεις 464,36 εκατ. ευρώ. Θυμίζουμε ότι το 2025 ο συνολικός τζίρος των σούπερ μάρκετ σύμφωνα με τη NielsenIQ ανήλθε στα 16,2 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σχεδόν 1 δισ. ευρώ ήδη το 2026

Η ίδια εικόνα διατηρείται και μέσα στο 2026. Στις πρώτες 30 εβδομάδες του έτους, έως τις 26 Ιουλίου, οι τρεις κατηγορίες έχουν πραγματοποιήσει συνολικές πωλήσεις 967,24 εκατ. ευρώ στο οργανωμένο λιανεμπόριο. Το συσκευασμένο τυρί παραμένει πρώτο με 379,09 εκατ. ευρώ, το γάλα ακολουθεί με 305,86 εκατ. ευρώ, ενώ ο καφές βρίσκεται πολύ κοντά στα 282,29 εκατ. ευρώ. Το στοιχείο αυτό είναι ακόμη πιο χαρακτηριστικό αν ληφθεί υπόψη ότι δεν αφορά ολόκληρη τη χρήση του 2026, αλλά μόλις τις πρώτες 30 εβδομάδες. Μέχρι τα τέλη Ιουλίου, δηλαδή, οι τρεις μεγαλύτερες κατηγορίες των σούπερ μάρκετ είχαν ήδη πλησιάσει αθροιστικά το 1 δισ. ευρώ σε πωλήσεις.

Η εικόνα έχει βαρύτητα γιατί στην ίδια κορυφή συνυπάρχουν δύο βασικά είδη διατροφής, το τυρί και το γάλα, με μία κατηγορία που μέχρι πριν από μερικά χρόνια θα μπορούσε να θεωρείται περισσότερο προϊόν απόλαυσης. Ο καφές έχει πλέον αποκτήσει χαρακτηριστικά σχεδόν βασικού αγαθού μέσα στο καλάθι, καθώς βρίσκεται στην τρίτη θέση μεταξύ 171 διαφορετικών κατηγοριών ταχυκίνητων καταναλωτικών αγαθών που παρακολουθεί η NielsenIQ, πίσω μόνο από το τυρί και το γάλα.

Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική και για έναν ακόμη λόγο. Το γάλα και το τυρί είναι κατηγορίες με καθημερινή και ευρεία κατανάλωση, στενά συνδεδεμένες με τη διατροφή των νοικοκυριών. Το γεγονός ότι ο καφές έχει καταφέρει να βρίσκεται ακριβώς πίσω τους δείχνει ότι αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες τζίρου για τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ.

Ο καφές πλησιάζει τις βασικές κατηγορίες διατροφής

Η δυναμική του καφέ φαίνεται και από τη συμπεριφορά του καταναλωτή μέσα στο κατάστημα. Σύμφωνα με τη NielsenIQ, σχεδόν 60% των αγοραστών δηλώνουν ότι έβαλαν συσκευασμένο καφέ ή τσάι στο καλάθι τους κατά την τελευταία επίσκεψή τους σε σούπερ μάρκετ. Ταυτόχρονα, για περίπου το 23% η κατηγορία αποτέλεσε αιτία που πυροδότησε την ίδια την επίσκεψη στο κατάστημα. Σε επίπεδο «trip trigger», δηλαδή του προϊόντος που αποτελεί λόγο για να γίνει η επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ, ο καφές βρίσκεται πολύ κοντά στις παραδοσιακές βασικές κατηγορίες. Τα γαλακτοκομικά συνολικά βρίσκονται ακόμα ψηλότερα, όπως και τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ωστόσο ο καφές εμφανίζει πλέον βάρος αντίστοιχο με προϊόντα που αποτελούν τον κορμό της εβδομαδιαίας τροφοδοσίας του νοικοκυριού.

Αυτό αλλάζει και τον τρόπο με τον οποίο οι αλυσίδες αντιμετωπίζουν την κατηγορία. Ο καφές δεν λειτουργεί απλώς ως ακόμη ένα προϊόν στο ράφι, αλλά ως κατηγορία που μπορεί να δημιουργήσει επισκεψιμότητα, να επηρεάσει το συνολικό καλάθι και να αποτελέσει βασικό πεδίο προσφορών και ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών του κλάδου.

Δύο κωδικοί καφέ στις δύο πρώτες θέσεις

 Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι από περίπου 100.000 διαφορετικούς κωδικούς προϊόντων που διακινούνται στο οργανωμένο λιανεμπόριο, οι δύο κορυφαίοι κωδικοί σε πωλήσεις ανήκουν στην κατηγορία του καφέ. Πρόκειται για ένα στοιχείο που ενισχύει ακόμη περισσότερο τη σημασία της κατηγορίας. Ενώ το τυρί και το γάλα υπερέχουν ως συνολικές κατηγορίες, ο καφές καταφέρνει να συγκεντρώνει εξαιρετικά υψηλό τζίρο ακόμη και σε επίπεδο μεμονωμένων προϊόντων.

Για τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ αυτό σημαίνει ότι τυρί, γάλα και καφές δεν αποτελούν μόνο τρεις από τις μεγαλύτερες αγορές, αλλά και τρεις κατηγορίες που επηρεάζουν ουσιαστικά τη συχνότητα επισκέψεων, τις προωθητικές ενέργειες και τελικά το share of wallet του καταναλωτή.

Ο καφές μεγαλώνει με σχεδόν διπλάσιο ρυθμό από τα ταχυκίνητα καταναλωτικά αγαθά

 Εκεί όπου ο καφές διαφοροποιείται έντονα από τις περισσότερες ώριμες κατηγορίες είναι στον ρυθμό ανάπτυξης. Στο οργανωμένο λιανεμπόριο η αξία πωλήσεων του καφέ ενισχύεται κατά 10,1% στην περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου του 2026, όταν το σύνολο των ταχυκίνητων καταναλωτικών αγαθών αναπτύσσεται κατά 5,5%. Ο καφές τρέχει επομένως σχεδόν με διπλάσια ταχύτητα από τη συνολική αγορά.

Από προϊόν απόλαυσης σε καθημερινή ανάγκη

 Το γεγονός ότι ο καφές βρίσκεται δίπλα σε τυρί και γάλα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μία περίοδο κατά την οποία τα ελληνικά νοικοκυριά παραμένουν ιδιαίτερα προσεκτικά στις δαπάνες τους. Μόλις 13% των Ελλήνων δηλώνουν ότι βρίσκονται σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από έναν χρόνο πριν, ενώ 47% θεωρούν ότι η οικονομική τους θέση έχει επιδεινωθεί. Για 81% η βασική αιτία είναι το αυξημένο κόστος ζωής.

Παρά την πίεση αυτή, ο καφές όχι μόνο δεν εγκαταλείπεται, αλλά συνεχίζει να αυξάνει την αξία του στο καλάθι. Ο καταναλωτής μειώνει άλλες δαπάνες, ψάχνει προσφορές, στρέφεται σε discount επιλογές και παρακολουθεί στενότερα το κόστος του συνολικού καλαθιού, χωρίς ωστόσο να εγκαταλείπει τις κατηγορίες που θεωρεί σημαντικές για την καθημερινότητά του. Σε αυτό ακριβώς το σημείο ο καφές φαίνεται να πλησιάζει σε συμπεριφορά το τυρί και το γάλα. Δεν αντιμετωπίζεται πλέον εύκολα ως προϊόν που μπορεί να αφαιρεθεί από το καλάθι, αλλά περισσότερο ως καθημερινή σταθερά, στην οποία ο καταναλωτής επιλέγει τη μάρκα, την προσφορά ή τον τύπο προϊόντος προκειμένου να συνεχίσει να αγοράζει.

Πηγή: powergame.gr

Το άρθρο Τυρί, γάλα και καφές στην κορυφή του τζίρου των σούπερ μάρκετ με πάνω από 1,6 δισ. εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Η έκπληξη που έρχεται…

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, η Dacia από τις αρχές της νέας χρονιάς θα ξεκινήσει την παραγωγή του Hipster. Ενός αυτοκινήτου που πέραν της φουτουριστικής του εικόνας ευελπιστεί, ότι θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο μετακινούμαστε στις πόλεις.

Πρόκειται για ένα όχημα που σχεδιάστηκε με τη λογική ενός «βαριού τετράκυκλου» που πρακτικά σημαίνει ότι θα συμμορφώνεται με τους κανονισμούς L7e στην Ευρώπη και, ως εκ τούτου, δε θα ζυγίζει περισσότερο από 450 κιλά, εξαιρουμένης της μπαταρίας, η τελική του ταχύτητα δε θα υπερβαίνει τα 100 km/h, με την ισχύ του να περιορίζεται στους 20-25 ίππους.

Δεν είναι δηλαδή ένα όχημα τύπου Citroen Ami αλλά μια πρόταση που ισορροπεί ανάμεσα στα μοντέλα μικροκινητικότητας και τα mini αυτοκίνητα, γι’ αυτό άλλωστε θα χρειάζεται και κανονικό δίπλωμα οδήγησης.

Το Hipster παρά τις compact διαστάσεις του (Μήκος 3,0 m, Πλάτος 1,53 m και Ύψος 1,55 m) θα είναι σε θέση να μεταφέρει με χαρακτηριστική ευκολία τέσσερις ενήλικες επιβάτες στην καμπίνα του, προσφέροντας τους μάλιστα από 70 έως 500 lt αποθηκευτικού χώρου ανάλογα με τη διάταξη των πίσω καθισμάτων.

Οι πληροφορίες λοιπόν που διέρρευσαν αναφέρουν, ότι το ίδιο κινεζικό εργοστάσιο που κατασκεύαζε το παλιό Dacia Spring θα αναλάβει εξ’ ολοκλήρου την παραγωγή του Hipster, με την ίδια μάλιστα παραγωγική μονάδα να ετοιμάζεται να υποδεχθεί ένα ακόμη ηλεκτρικό μοντέλο της Dacia το οποίο προς ώρας παραμένει άγνωστο.

Το Hipster θα κοστίζει στην Ευρώπη 11.500 ευρώ, κάτι που ήταν ευθύς εξαρχής στόχος για την Dacia, ενώ και η «προχώ» εμφάνιση του μοντέλου θα παραμείνει σχεδόν… αναλλοίωτη, με εικόνες από διπλώματα ευρεσιτεχνίας που έχουν κατατεθεί να δείχνουν ότι η έκδοση παραγωγής έχει ελαφρώς διαφοροποιημένο εμπρός προφυλακτήρα και πόρτες, μεγαλύτερο πίσω παράθυρο και υαλοκαθαριστήρες που δεν είχε το πρωτότυπο μοντέλο που είχε παρουσιαστεί ένα χρόνο πριν.

Πηγή: gocar.gr

Το άρθρο Τo αυτοκίνητο που κανείς δεν περίμενε από τη Dacia – Ξεκινά η παραγωγή του μοντέλου των 11.500 ευρώ εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Η νέα επιχείρηση ονομάζεται Εταιρεία Ψυγείων Αγριάς. Τα αρχικά της, ΕΨΑ, θα γίνουν αργότερα ένα από τα πιο γνώριμα σήματα στα ελληνικά ψυγεία, αυτή τη φορά όμως, ως μάρκα αναψυκτικών.

Ο παγος της Μαγνησιας

Το πρώτο αντικείμενο της εταιρείας είναι η παραγωγή πάγου και η λειτουργία ψυκτικών εγκαταστάσεων. Στα ψυγεία της Αγριάς συντηρούνται φρούτα και λαχανικά, σε μια εποχή που το ψυγείο στο σπίτι παραμένει πολυτέλεια για τα περισσότερα νοικοκυριά.

Η εταιρεία προσφέρει στους παραγωγούς πάγο και χώρο συντήρησης για τη σοδειά τους. Η στροφή στα αναψυκτικά θα έρθει από μια ανάγκη της ίδιας της περιοχής.

Τα λεμονια του Πηλιου

Το Πήλιο παράγει λεμόνια σε ποσότητες που η αγορά αδυνατεί να απορροφήσει. Οι Κοσμαδόπουλοι βλέπουν στο πλεόνασμα πρώτη ύλη και δημιουργούν δίπλα στα ψυγεία ένα εργοστάσιο αναψυκτικών. Η απόφαση στηρίζεται σε όσα η εταιρεία ήδη διαθέτει: ψυκτικές εγκαταστάσεις και φθηνή πρώτη ύλη λίγα χιλιόμετρα μακριά. Το αναψυκτικό μετατρέπει ένα αγροτικό πρόβλημα σε προϊόν με προστιθέμενη αξία.

Τη συνταγή της γκαζόζας και της λεμονάδας την αναλαμβάνει ένας Γερμανός χημικός μηχανικός. Σύμφωνα με την εταιρεία, η ίδια μυστική συνταγή χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα.

Η εποχη της Εθνικης Τραπεζας

Η επιτυχία της λεμονάδας δεν αρκεί για να προστατεύσει τους ιδρυτές. Όταν χρεοκοπεί η οικογενειακή Τράπεζα Κοσμαδόπουλου, την εταιρεία αναλαμβάνει η Εθνική Τράπεζα και η επιχείρηση λειτουργεί πλέον ως «Νέα Ψυγεία Αγριάς Α.Ε.».

Το σήμα αποδεικνύεται πιο ανθεκτικό από την ιδιοκτησία του. Το 1937 η λεμονάδα ΕΨΑ αποσπά το «Χρυσούν Βραβείον Ποιότητος» στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, την πρώτη μεγάλη διάκριση για ένα προϊόν που μέχρι τότε κυκλοφορούσε κυρίως στη Θεσσαλία.

Από το εσωτερικό της ίδιας της τράπεζας έρχεται και η εικόνα που θα συνοδεύσει τη μάρκα για δεκαετίες. Ο Αριστείδης Αλεξανδρίδης, υπάλληλος της Εθνικής, σχεδιάζει από προσωπικό μεράκι το ανάγλυφο γυάλινο μπουκάλι της ΕΨΑ, με έναν ρόμβο που παραπέμπει στη βράβευση. Το ιδιαίτερο σχήμα του γίνεται το σήμα κατατεθέν της εταιρείας.

Η πρωτη ελληνικη cola

Με τα χρόνια η εταιρεία περνά στον έλεγχο της οικογένειας Τσαούτου και λειτουργεί ως οικογενειακή επιχείρηση. Η ΕΨΑ επιχειρεί να ανταγωνιστεί τις πολυεθνικές στο δικό τους γήπεδο. Το 1987, σύμφωνα με την εταιρεία, κυκλοφορεί την πρώτη ελληνική cola. Στη συνέχεια επενδύει σε αναψυκτικά με στέβια και σε βιολογικές σειρές, κατηγορίες όπου βρέθηκε ανάμεσα στις πρώτες ελληνικές εταιρείες.

Η ταυτότητα και η σύνθεση των προϊόντων γίνονται το βασικό της επιχείρημα απέναντι στους μεγάλους παίκτες της κατηγορίας. Σήμερα τα αναψυκτικά της εξάγονται σε περισσότερες από 30 χώρες.

Η εισοδος του SMERC

Στα μέσα του 2023 η ιδιοκτησία αλλάζει ξανά. Το επενδυτικό ταμείο SMERemediumCap (SMERC), με εκτελεστικό πρόεδρο τον Νίκο Καραμούζη, μπαίνει μέσω της Αγριά Εμπορική, κοινού σχήματος με την οικογένεια Τσαούτου, και αποκτά περίπου το 67%.

Ακολουθεί η εξαγορά του 25% που κατείχε μια ακόμη οικογένεια μετόχων και η Αγριά Εμπορική αποκτά τον πλήρη έλεγχο. Το ταμείο αναλαμβάνει ένα ιστορικό brand με περιορισμένα μεγέθη και μεγάλες ανάγκες επενδύσεων.

Οι ζημιες του 2024

Η πρώτη ολόκληρη χρονιά της νέας εποχής αποδεικνύεται αρκετά δύσκολη. Ο κύκλος εργασιών υποχώρησε οριακά στα 12,88 εκατ. ευρώ, αλλά οι ζημιές μετά από φόρους εκτινάχθηκαν στα 4,44 εκατ. ευρώ, από 1,04 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρονιά. Το EBITDA διαμορφώθηκε στα -3,01 εκατ. ευρώ.

Η εταιρεία απέδωσε την επιδείνωση στο κόστος πρώτων υλών και στα έξοδα για την ανανέωση του brand, τη διαφημιστική καμπάνια και τα νέα προϊόντα. Στο τέλος της χρονιάς τα ίδια κεφάλαια είχαν πέσει κάτω από το μισό του μετοχικού κεφαλαίου.

Οι μέτοχοι κάλυψαν το κενό με 12,8 εκατ. ευρώ, μέσα από τρεις αυξήσεις κεφαλαίου σε δύο χρόνια. Ένα ποσό σχεδόν ίσο με τις ετήσιες πωλήσεις της εταιρείας.

Η ανακαμψη του 2025

Η στροφή φάνηκε πρώτα στο κόστος. Το 2025 οι πωλήσεις έκλεισαν στα 12,6 εκατ. ευρώ, όμως οι ζημιές σε επίπεδο EBITDA περιορίστηκαν κοντά στο 1 εκατ. ευρώ. Με τον τζίρο σχεδόν στάσιμο, η βελτίωση ήρθε από τον εξορθολογισμό.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2026 οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 7% και οι ζημιές EBITDA σχεδόν μηδενίστηκαν. Η εταιρεία δηλώνει συνολικό μερίδιο αγοράς άνω του 11%, ενώ στα σούπερ μάρκετ ξεπερνά το 14,6% και κατατάσσεται δεύτερη ανάμεσα στις ελληνικές εταιρείες αναψυκτικών.

Η διαδρομη ενος αιωνα

Η ΕΨΑ ξεκίνησε ως εργοστάσιο πάγου δύο τραπεζιτών από τη Ζαγορά και βρήκε τον δρόμο της στα αναψυκτικά χάρη στα λεμόνια που περίσσευαν στο Πήλιο. Άντεξε τη χρεοκοπία των ιδρυτών της, πέρασε στην Εθνική Τράπεζα, όπου απέκτησε το ανάγλυφο μπουκάλι της, και αργότερα σε χέρια οικογενειακών επιχειρήσεων.

Σήμερα, υπό τον έλεγχο του SMERC, αφήνει πίσω της τη δυσκολότερη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών, με σχεδόν μηδενικές λειτουργικές ζημιές και στόχο την επιστροφή στην κερδοφορία.

Μετά από έναν αιώνα αλλαγών στην ιδιοκτησία, στις συσκευασίες και στα ράφια, η συνταγή της λεμονάδας είναι το μόνο στοιχείο που δεν μπήκε ποτέ στο τραπέζι. Παραμένει η ίδια από την πρώτη μέρα και δύσκολα θα αλλάξει στο μέλλον.

Πηγή: thetotalbusiness.com

Το άρθρο Ήξερες ότι το «Ψ» στην ΕΨΑ σημαίνει «Ψυγεία» και το πρώτο της αναψυκτικό γεννήθηκε από τα λεμόνια που περίσσευαν στο Πήλιο; εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Ο ίδιος σημείωσε ότι η τιμή του ελαιολάδου έχει πλέον ομαλοποιηθεί, μετά τις δύο προηγούμενες περιόδους κατά τις οποίες η παραγωγή ήταν χαμηλή, με αποτέλεσμα να υπάρξουν σημαντικές αυξήσεις στις τιμές. Σύμφωνα με τον κ. Γιαννούλη, σήμερα η τιμή του προϊόντος κινείται στην περιοχή των 4 ευρώ το κιλό.

Δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η συγκομιδή

Η φετινή συγκομιδή δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Παραδοσιακά, όπως εξήγησε ο κ. Γιαννούλης, αρχίζει στα τέλη Οκτωβρίου και μπορεί να διαρκέσει έως τον Ιανουάριο ή ακόμη και τον Φεβρουάριο, ανάλογα με την περιοχή και τις συνθήκες.

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, το κόστος των ημερομισθίων. Όπως τόνισε, τα ποσά που απαιτούνται για τα εργατικά χέρια είναι πλέον «απαγορευτικά» σε σχέση με τις τιμές στις οποίες πωλείται το ελαιόλαδο.

Παράλληλα, υπάρχει σημαντική έλλειψη εργατικών χεριών, γεγονός που δημιουργεί επιπλέον δυσκολίες στη συγκομιδή.

«Διεθνώς εμπορεύσιμο προϊόν» το ελαιόλαδο

Ο Μανώλης Γιαννούλης εξήγησε ότι το ελαιόλαδο αποτελεί διεθνώς εμπορεύσιμο προϊόν και, ως εκ τούτου, η τιμή του επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις τιμές στη διεθνή αγορά.

Όπως ανέφερε, μετά τις δύο προηγούμενες περιόδους με χαμηλές παραγωγές, η αγορά έχει πλέον επιστρέψει σε πιο ομαλές συνθήκες από πλευράς ποσοτήτων, γεγονός που έχει συμβάλει στην αποκλιμάκωση των τιμών.

Οι εξαγωγές και το ελληνικό ελαιόλαδο

Σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές, ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής υπογράμμισε ότι η Ελλάδα έχει μεγάλο βαθμό εξαγωγικής δραστηριότητας και ότι η πορεία των εξαγωγών είναι καλή.

Όπως ανέφερε, η χώρα πλησιάζει μια ποσότητα της τάξης των 50.000 τόνων ετησίως, ωστόσο, όπως τόνισε, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα: μεγάλο μέρος του ελληνικού ελαιολάδου εξακολουθεί να εξάγεται χύμα, αντί να διατίθεται ως τυποποιημένο ελληνικό προϊόν.

Γιατί δεν εξάγεται περισσότερο τυποποιημένο ελληνικό ελαιόλαδο;

Στο ερώτημα γιατί δεν έχει λυθεί μέχρι σήμερα το πρόβλημα της εξαγωγής χύμα ελαιολάδου, ο κ. Γιαννούλης σημείωσε ότι η απάντηση δεν είναι εύκολη και πως απαιτούνται πολλές παρεμβάσεις από την πλευρά της χώρας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους μικρούς παραγωγούς και στην ανάγκη συνεργασιών.

Όπως τόνισε, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ισχυρή κουλτούρα συνεργασιών. Από τη δεκαετία του 1980 έχουν γίνει προσπάθειες για την ανάπτυξη συνεργατικών σχημάτων, ωστόσο τα παραδείγματα που έχουν πετύχει παραμένουν λίγα και αποτελούν, όπως σημείωσε, την εξαίρεση.

Η εσωτερική κατανάλωση και το ελαιόλαδο που φεύγει χύμα

Ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής αναφέρθηκε και στην εσωτερική κατανάλωση, η οποία ανέρχεται περίπου στους 100.000 τόνους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, περίπου 50.000 τόνοι, δηλαδή σχεδόν το ήμισυ της ελληνικής παραγωγής που προορίζεται για εξαγωγή, φεύγουν από τη χώρα χύμα, ενώ οι υπόλοιπες ποσότητες αφορούν εξαγωγές τυποποιημένου προϊόντος.

Πηγή: newsbomb.gr

Το άρθρο Ελαιόλαδο: Στα 8,5 ευρώ το λίτρο – Πότε ξεκινά η συγκομιδή και τι προβληματίζει τους παραγωγούς εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Τα δυο πρώτα μοντέλα της Alpine

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης η Alpine θα φιλοξενεί στο περίπτερό της, σε πανελλήνια πρώτη, τα δύο νέα, πλήρως ηλεκτρικά, μοντέλα της. Το sport hatch Α290 Performance, και το sport fastback A390 GT.

H Alpine A290 είναι το πρώτο μοντέλο του νέου 100% ηλεκτρικού «Dream Garage» της Alpine και σηματοδοτεί την είσοδο της μάρκας στην εποχή των ηλεκτρικών σπορ αυτοκινήτων. Πρόκειται για ένα compact ηλεκτρικό hot hatch, σχεδιασμένο να μεταφέρει την οδηγική αίσθηση της Alpine A110 σε ένα καθημερινό, αστικό αυτοκίνητο.

H A290 είναι 5θυρη και 5θέσια, με μήκος περίπου 4 μέτρα και πορτμπαγκάζ 326 λίτρων. Η σχεδίασή είναι μυώδης και δυναμική, με φαρδύτερα μετατρόχια, τροχούς 19’’, χαρακτηριστικά φώτα σε σχήμα X και πολλές αεροδυναμικές λεπτομέρειες (πλαϊνά μαρσπιέ, διαχύτης, «ducktail» κ.α.).

Η γκάμα περιλαμβάνει δύο επίπεδα ισχύος. Οι εκδόσεις GT και GT Premium αποδίδουν 180 ίππους, ενώ οι GT Performance και GTS φτάνουν τους 220 ίππους και τα 300 Nm ροπής. Η ισχυρότερη έκδοση επιταχύνει από 0 έως 100 km/h σε 6,4’’ έχοντας τελική ταχύτητα 170 km/h.

Η μπαταρία έχει χωρητικότητα 52 kWh και προσφέρει αυτονομία έως 380 km, ανάλογα την έκδοση, ενώ για τη φόρτιση του μοντέλου (σε DC 100 kW) από 15% – 80% χρειάζονται 30’ και σε φορτιστή 11 kW, 3:20 ώρες.

Η Alpine A290 διαθέτει σπορ πλαίσιο, υδραυλικά bump stops, πίσω ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων και φρένα Brembo με τετραπίστονες εμπρός δαγκάνες. Υπάρχουν τέσσερα προγράμματα οδήγησης (Save, Normal, Sport και Personal), καθώς και ρυθμιζόμενη ανάκτηση ενέργειας, με το κόκκινο κουμπί OV (Overtake), να προσφέρει άμεσα τη μέγιστη ισχύ για προσπεράσεις.

Στο εσωτερικό, η A290 είναι εξοπλισμένη με σπορ τιμόνι από δέρμα Nappa, θερμαινόμενα σπορ καθίσματα, ψηφιακό πίνακα οργάνων 10,25 ιντσών και κεντρική οθόνη 10,1 ιντσών. Η τεχνολογία Alpine Telemetrics προσφέρει δεδομένα οδήγησης, καθοδήγηση και προκλήσεις με πιο «gaming» χαρακτήρα, βοηθώντας τον οδηγό να κατανοήσει και να αξιοποιήσει καλύτερα τις δυνατότητες του αυτοκινήτου.

Σε ότι αφορά την Alpine Α390 GT είναι και αυτή προφανώς ηλεκτρική, έρχεται σε sport fastback αμάξωμα και στόχος της είναι να μεταφέρει την οδηγική αίσθηση και το πνεύμα της Alpine A110 σε ένα πιο ευρύχωρο και πρακτικό 5θέσιο αμάξωμα, περίπου σαν ένα «αγωνιστικό αυτοκίνητο με κοστούμι».

Η A390 διαθέτει τρεις ηλεκτροκινητήρες, έναν εμπρός και δύο πίσω. Αυτή η διάταξη εξασφαλίζει τετρακίνηση, για πρώτη φορά σε μοντέλο της Alpine, και επιτρέπει τη λειτουργία του συστήματος Alpine Active Torque Vectoring, το οποίο κατανέμει ενεργά τη ροπή στους πίσω τροχούς για μεγαλύτερη ευελιξία, πρόσφυση, σταθερότητα και πιο δυναμική συμπεριφορά στις στροφές.

Η γκάμα περιλαμβάνει δύο εκδόσεις, την A390 GT με 400 ίππους και την A390 GTS η οποία αποδίδει με 470 ίππους και έως 824 Nm ροπής, με το 100άρι σπριντ να έρχεται σε χρόνο 3,9’’. Αξίζει να σημειωθεί πώς αυτή η ισχύς καθιστά την Α390 την πιο γρήγορη Alpine όλων των εποχών.

Η μπαταρία του μοντέλου έχει χωρητικότητα 89 kWh και προσφέρει αυτονομία WLTP έως 557 km με τροχούς 20’’ ή έως 503 km με τροχούς 21’’. Η ταχεία φόρτιση DC φτάνει τα 150 kW στην έκδοση GT και τα 190 kW στην GTS, επιτρέποντας φόρτιση από 15% – 80% σε λιγότερο από 29 λεπτά για την GT και σε λιγότερο από 25 λεπτά για την GTS.

Πηγή: gocar.gr

Το άρθρο Η Alpine για πρώτη φορά στην Ελλάδα – Πότε ξεκινούν οι πωλήσεις εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Κάτω από αυτή την επιφάνεια διακρίνεται μια πιο καθαρή τάση. Σύμφωνα με τη NIQ, τα Premium+ προϊόντα αντιστοιχούν στο 28,2% της αξίας FMCG στη Δυτική Ευρώπη και αυξάνονται κατά 4,1% ετησίως. Το 60% των καταναλωτών δηλώνει πρόθυμο να πληρώσει περισσότερο για υψηλή ποιότητα και το 63% συνδέει το premium με καλύτερες πρώτες ύλες. Η αγορά, επομένως, δεν χωρίζεται απλώς σε φθηνό και ακριβό, αλλά ανάμεσα στο commodity προϊόν και σε εκείνο που δίνει εμφανή λόγο διαφοροποίησης και επαναγοράς.

Τα signature προϊόντα που χτίζουν τζίρο και ταυτότητα brand

Στην Ελλάδα, η πιο καθαρή εκδοχή αυτής της διαφοροποίησης βρίσκεται στα προϊόντα που έχουν σχεδόν ταυτιστεί με το ίδιο το brand. Ο Τερκενλής, για παράδειγμα, έχει ως προϊόν αναφοράς «το τσουρέκι». Η εταιρεία έκλεισε το 2025 με κύκλο εργασιών περίπου 19 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 5,4%, και EBITDA 1,26 εκατ. ευρώ. Το Κοσμικόν παρουσιάζει αντίστοιχη ταύτιση στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού με το γαλακτομπούρεκο και τα σιροπιαστά γλυκά. Οι πωλήσεις του έφθασαν τα 11,73 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 5,5%, ενώ τα καθαρά κέρδη υποχώρησαν στα 1,63 εκατ. ευρώ.

Για τη Γρ. Κωνσταντινίδης, το μιλφέιγ αποτελεί εδώ και χρόνια εμβληματικό προϊόν της αλυσίδας. Η σημαντικότερη επιχειρηματική ιστορία του 2025, ωστόσο, βρίσκεται στην παραγωγικότητα. Ο τζίρος υποχώρησε μεν στα 10,22 εκατ. ευρώ από 10,84 εκατ. ευρώ, όμως τα κέρδη προ φόρων έφθασαν τα 1,55 εκατ. ευρώ μετά την αναδιοργάνωση της παραγωγής και τη σημαντική μείωση της μισθοδοσίας.

Για τον Παπαπαρασκευά της Ξάνθης, η καριόκα αποτελεί το προϊόν που έχει συνδεθεί περισσότερο με την ταυτότητα της επιχείρησης. Ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε στα 3,76 εκατ. ευρώ το 2025, αλλά τα καθαρά κέρδη υποχώρησαν κατά 28% λόγω υψηλότερου κόστους πρώτων υλών και μισθοδοσίας.

Οι οικονομικές καταστάσεις δεν δείχνουν φυσικά πόσο από τον τζίρο παράγει το κάθε signature προϊόν και επομένως δεν μπορούν να αποδώσουν σε αυτό την πορεία πωλήσεων ή κερδών. Αποτυπώνουν όμως επιχειρήσεις διαφορετικού μεγέθους που έχουν πετύχει κάτι κοινό. Έχουν συνδέσει στη συνείδηση του καταναλωτή το brand με ένα συγκεκριμένο προϊόν, δημιουργώντας αναγνωρισιμότητα και διαφοροποίηση που δύσκολα αναπαράγονται από ένα «commodity» γλυκό.

Όταν το brand είναι μεγαλύτερο από ένα προϊόν

Υπάρχει όμως και ένα διαφορετικό μοντέλο οργανωμένης ζαχαροπλαστικής. Για παράδειγμα η Passarella παρουσίασε πωλήσεις 11,10 εκατ. ευρώ το 2024 και λειτουργεί 13 καταστήματα στην Αττική, επτά από τα οποία διαθέτουν ανοιχτά εργαστήρια. Η Fresh κινήθηκε την ίδια χρονιά στα 7,32 εκατ. ευρώ και σήμερα αριθμεί 18 σημεία στην Αττική, έχοντας παράλληλα διευρύνει την πρότασή της σε τούρτες, εταιρικά δώρα, events και επιλογές ειδικής διατροφής.

Παρόμοιο μοντέλο εμφανίζεται και σε ισχυρούς παίκτες της περιφέρειας. Ο Μίλτος διαθέτει δέκα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, μαζί με e-shop, delivery και υπηρεσίες catering. Το 2025 η εταιρεία εμφάνισε κύκλο εργασιών 12,81 εκατ. ευρώ και κέρδη προ φόρων περίπου 659 χιλ. ευρώ. Η Plaisir λειτουργεί επτά σημεία και οργανωμένο catering, ενώ η Caravel στην Πάτρα διαθέτει έξι σημεία λιανικής και ξεχωριστό εργαστήριο.

Εδώ το συγκριτικό πλεονέκτημα δεν είναι απαραίτητα ένα «hero product». Είναι η δυνατότητα του εκάστοτε εργαστηρίου να τροφοδοτεί πολλά σημεία, να επιμερίζει το σταθερό κόστος σε μεγαλύτερο όγκο και να δημιουργεί περισσότερους λόγους επίσκεψης και αγοράς. Τούρτες, γάμοι, γενέθλια, εταιρικά δώρα, υπηρεσίες catering και καθημερινή κατανάλωση αθροιστικά μετατρέπουν το ζαχαροπλαστείο σε μια επιχείρηση που δίνει στον πελάτη λόγο να επιστρέφει πολλές φορές μέσα στον μήνα.

Πώς μεγαλώνει ένα καλό ζαχαροπλαστείο από εδώ και πέρα

Το επόμενο βήμα δεν είναι πάντα το άνοιγμα ενός ακόμη καταστήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο ευρύς κλάδος 47.24, στον οποίο περιλαμβάνονται μαζί αρτοποιία και ζαχαροπλαστική, εμφάνισε το 2025 ονομαστική υποχώρηση του τζίρου κατά 1,3%, στα 849,3 εκατ. ευρώ. Η επίδοση αυτή δεν απομονώνει την premium ζαχαροπλαστική ούτε μετρά τα τεμάχια που πωλήθηκαν. Καταδεικνύει όμως ότι η γενικευμένη ανάπτυξη της αγοράς δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη.

Ο επόμενος κύκλος ανάπτυξης πρέπει συνεπώς να δημιουργείται περισσότερο μέσα στην ίδια την επιχείρηση. Ένα ισχυρό signature προϊόν ή η δημιουργία ενός δεύτερου που μπορεί να αποκτήσει αντίστοιχη ταυτότητα αποτελεί έναν δρόμο. Ένας άλλος είναι το άνοιγμα σε περισσότερες περιστάσεις αγοράς, από gifting και events μέχρι γάμους, γενέθλια και καλύτερα διατροφικά σχεδιασμένες better-for-you επιλογές, με στόχο μεγαλύτερη συχνότητα επίσκεψης και υψηλότερο μέσο καλάθι.

Υπάρχει όμως και η πλευρά του κόστους. Η ζαχαροπλαστική παραμένει δραστηριότητα «χεράτη». Μεγαλύτερα και καλύτερα οργανωμένα εργαστήρια, κεντρικοποίηση της παραγωγής, καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού και αποτελεσματικότερη διαχείριση πρώτων υλών μπορούν να δημιουργήσουν αξία όχι μέσω πρόσθετων πωλήσεων, αλλά μέσω χαμηλότερων εκροών. Η βελτίωση στα οικονομικά της Γρ. Κωνσταντινίδης δείχνει πόσο σημαντική μπορεί να είναι αυτή η επίδραση.

Υπάρχει, τέλος, ένα πεδίο που μέχρι σχετικά πρόσφατα δεν είχε αναπτυχθεί στον ίδιο βαθμό στη ζαχαροπλαστική, το delivery. Και εδώ οι στρατηγικές ήδη αποκλίνουν. Η Passarella προσφέρει προγραμματισμένες παραδόσεις με δικά της ψυχόμενα οχήματα, η Fresh έχει αναπτύξει απευθείας online shop, ενώ ο Τερκενλής έχει διακόψει το ανεξάρτητο e-shop του παρότι διατηρεί άλλα κανάλια ηλεκτρονικής παραγγελίας.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι το online δεν αποτελεί μία ενιαία στρατηγική. Μια παραγγελία δημιουργεί πραγματική επιχειρηματική αξία όταν είναι πρόσθετη σε εκείνη που θα γινόταν ούτως ή άλλως στο κατάστημα, αυξάνει το μέσο καλάθι, οδηγεί σε επαναλαμβανόμενες αγορές και αφήνει θετικό περιθώριο μετά από προμήθειες, συσκευασία, ψύξη, διανομή και πιθανές αστοχίες.

Γι’ αυτό το πραγματικό στοίχημα για το delivery στη ζαχαροπλαστική δεν είναι πόσες παραγγελίες μεταφέρονται από τη βιτρίνα στην οθόνη. Είναι πόσο μεγαλύτερο καλάθι δημιουργείται, πόσοι πελάτες επιστρέφουν για δεύτερη αγορά και πόσο καθαρό κέρδος αφήνει κάθε πραγματικά πρόσθετη παραγγελία. Εκεί θα φανεί αν το delivery μπορεί να γίνει ένας τρόπος οι ήδη πελάτες να μην βγαίνουν από το σπίτι ή ένας πραγματικός νέος κύκλος ανάπτυξης.

Πηγή: thetotalbusiness.com

Το άρθρο Από το τσουρέκι του Τερκενλή στο γαλακτομπούρεκο του Κοσμικόν, ο καταναλωτής ανταμείβει ο,τι ξεχωρίζει εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.

Η Κρήτη αποτέλεσε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες γεωγραφικές αγορές για το οργανωμένο λιανεμπόριο τροφίμων το 2025.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Circana, οι πωλήσεις FMCG στο νησί αυξήθηκαν κατά 7,4% σε αξία, ξεπερνώντας τον ρυθμό ανάπτυξης της συνολικής αγοράς, η οποία έκλεισε τη χρονιά με άνοδο 6,1%, ενώ η συνεισφορά της Κρήτης στον συνολικό τζίρο διαμορφώθηκε στο 7,3%.

Η δυναμική συνεχίστηκε και το φετινό καλοκαίρι, με τις πωλήσεις του οργανωμένου λιανεμπορίου στην Κρήτη να καταγράφουν αύξηση 5,8% το τρίμηνο Ιουνίου-Αυγούστου 2026 (NielsenIQ), έναντι 5,2% στο σύνολο της αγοράς.

Χαλκιαδάκης: Ισχυρή ανάπτυξη τζίρου, με σταθερή κερδοφορία

Τη μεγαλύτερη ταχύτητα από τους δύο Κρητικούς παίκτες εμφάνισε η αλυσίδα Χαλκιαδάκης, στην οποία ο όμιλος Σκλαβενίτη διατηρεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία ποσοστό 60%.

Ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε στα 266,23 εκατ. ευρώ, από 239,8 εκατ. ευρώ το 2024, καταγράφοντας άνοδο 11%, αισθητά υψηλότερη από το +7,4% της κρητικής αγοράς. Η ανάπτυξη της Χαλκιαδάκης δεν στηρίζεται μόνο στο δίκτυο λιανικής. Η εταιρεία έχει παρουσία και στη χονδρική, εξυπηρετώντας την αγορά Ho.Re.Ca. της Κρήτης, από ξενοδοχεία και εστιατόρια έως άλλους επαγγελματίες, ένα κανάλι που ενισχύεται και από την υψηλή τουριστική δραστηριότητα του νησιού. Οι χονδρικές πωλήσεις διαμορφώθηκαν το 2025 σε 11,2 εκατ. ευρώ, ενώ οι λιανικές πωλήσεις έφτασαν τα 231,5 εκατ. ευρώ.

Τα μικτά κέρδη ανήλθαν σε 73,31 εκατ. ευρώ από 66,58 εκατ. ευρώ, ενώ τα EBITDA διαμορφώθηκαν στα 24,61 εκατ. ευρώ, έναντι 23,22 εκατ. ευρώ. Η ισχυρή αύξηση των πωλήσεων, ωστόσο, δεν πέρασε με την ίδια ένταση στην τελική γραμμή. Τα κέρδη προ φόρων παρέμειναν ουσιαστικά σταθερά στα 16,84 εκατ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν σε 12,90 εκατ. ευρώ, έναντι 12,77 εκατ. ευρώ το 2024.

Ιδιαίτερα υψηλή παραμένει και η ανταμοιβή των μετόχων, καθώς μέσα στη χρήση καταβλήθηκε μέρισμα-προμέρισμα 12 εκατ. ευρώ. Τα ταμειακά διαθέσιμα αυξήθηκαν στα 27,6 εκατ. ευρώ από 24,1 εκατ. ευρώ, ενώ οι εργαζόμενοι έφθασαν τους 1.883 από 1.796.

ΣΥΝΚΑ: Εκτίναξη της κερδοφορίας

Η ΣΥΝΚΑ Κρήτης Υπεραγορές μετρά μόλις τέσσερις χρήσεις, καθώς δημιουργήθηκε το 2022 μέσα από τη στρατηγική συνεργασία της Διαμαντής Μασούτης με τη συνεταιριστική αλυσίδα, με τις δύο πλευρές να συμμετέχουν με 50% στην εταιρεία. Η δραστηριότητά της επικεντρώνεται αποκλειστικά στην Κρήτη, όπου στο τέλος του 2025 διέθετε 43 υποκαταστήματα και δύο αποθήκες.

Το 2025 οι πωλήσεις της αυξήθηκαν κατά 4%, στα 183,09 εκατ. ευρώ από 176,02 εκατ. ευρώ το 2024. Το μικτό κέρδος διαμορφώθηκε στα 46,34 εκατ. ευρώ έναντι 45,29 εκατ. ευρώ στη χρήση 2024, ενώ τα συνολικά λειτουργικά έξοδα έφτασαν (εκτός των αποσβέσεων) στα 40,75 εκατ. ευρώ.
Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στην κερδοφορία, όπου τα EBITDA ανήλθαν στα 6,02 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων εκτινάχθηκαν στα 2,21 εκατ. ευρώ από μόλις 282 χιλ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη στα 1,61 εκατ. ευρώ από 102 χιλ. ευρώ. Από τα καθαρά κέρδη της χρήσης, το διοικητικό συμβούλιο προτείνει τη διανομή μερίσματος 1,4 εκατ. ευρώ στους μετόχους.

Στην περσινή χρήση η εταιρεία άνοιξε νέο κατάστημα στα Περιβόλια Χανίων, κίνηση, που εντάσσεται στον σχεδιασμό της εταιρείας για την ενίσχυση του δικτύου της, τη βελτίωση της γεωγραφικής κάλυψης της αγοράς και την παροχή αναβαθμισμένων υπηρεσιών στους πελάτες της ευρύτερης περιοχής των Χανίων και της Δυτικής Κρήτης. Παράλληλα, προχώρησε σε επενδύσεις συνολικού ύψους άνω των 1,8 εκατ. ευρώ, οι οποίες αφορούσαν στην αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό των κτηριακών της υποδομών, καθώς και στην ανανέωση και ενίσχυση του μηχανογραφικού και μηχανολογικού εξοπλισμού των κεντρικών γραφείων και των καταστημάτων της.

Στις οικονομικές καταστάσεις υπάρχει πάντως επιφύλαξη του ορκωτού ελεγκτή για μη αναγνωρισμένη απομείωση συμμετοχής ύψους 2 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με την έκθεση ελέγχου, η μη αναγνώρισή της έχει ως αποτέλεσμα οι συμμετοχές και τα ίδια κεφάλαια να εμφανίζονται αυξημένα κατά το αντίστοιχο ποσό, ενώ τα αποτελέσματα της χρήσης 2025 εμφανίζονται αυξημένα κατά 375,4 χιλ. ευρώ.

Πηγή: mononews.gr

Το άρθρο Σούπερ μάρκετ: Τι τζιράρουν οι Κρητικοί «σύμμαχοι» Σκλαβενίτη-Μασούτη εμφανίστηκε πρώτα στο STEREA Economy.