Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Οι περισσότεροι σοβαροί άνθρωποι αποφεύγουν την εμπλοκή με τα κόμματα όπως ο διάολος το λιβάνι. Αδικο έχουν; Γι’ αυτό, αν πετύχεις κάποιον βουλευτή ή στέλεχος που να προσεγγίζει έστω σε σοβαρότητα τον αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού (ο οποίος αρθρώνει στο γνωστό βίντεο έναν ήπιο αλλά σταθερό λόγο, παρά τις επαναλήψεις), κάνεις εκατό φορές τον σταυρό σου. Και λες «πάλι καλά».
Η Νέα Δημοκρατία δεν αποτελεί εξαίρεση, όπως μας έδειξε η βουλευτής Αχαΐας Χριστίνα Αλεξοπούλου. Η οποία, όταν ρωτήθηκε (εδώ) αν οι εκπαιδευτικοί που αμείβονται με 800 ευρώ τον μήνα μπορούν να επιβιώσουν με επιστροφή δύο ενοικίων από το κράτος, απάντησε: «Το τζάμπα πέθανε και έχει πεθάνει χρόνια τώρα. Το τζάμπα δεν υπάρχει».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αρχικά την κάλυψε και η Αλεξοπούλου δεν ζητούσε συγγνώμη. Μετά ο Μητσοτάκης την άδειασε και η βουλευτής πήρε πίσω αυτό που είπε (διαβάστε τα σχετικά στη Βαβέλ).
Βεβαίως, υπάρχουν και χειρότερα, όπως η Σεμερτζίδου με τη Ferrari (συντονίστρια Κοινοτικών Πόρων της ΝΔ μέχρι το καλοκαίρι). Εχει βάθος o πάγκος όσων «ασχολούνται με τα κοινά» στην πατρίδα μας.
Τους περισσότερους τους έχουμε πια ξεχάσει. Οπως έναν συντονιστή ετεροδημοτών της ΝΔ ονόματι Κώστα Στεφανίδη, ο οποίος διεγράφη από τον Μητσοτάκη το 2019 μετά από χυδαίο σχόλιο εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα.
Αναφέρομαι εδώ στη ΝΔ γιατί είναι σήμερα κυβέρνηση· προφανώς τίποτε δεν αλλάζει στα υπόλοιπα κόμματα σε ό,τι αφορά πολλά από τα πρόσωπα που ασχολούνται με τα πολιτικά μας ζητήματα… για το καλό, βεβαίως, του Τόπου και της Πατρίδας. Μοιάζει να είναι νομοτέλεια: τον χώρο που αφήνουν οι σοβαροί άνθρωποι, οι οποίοι απωθούνται από την πολιτική (πόσο κρίμα και πόσο επικίνδυνο αυτό για τον κοινό μας βίο), τον καταλαμβάνουν άλλοι. Αυτοί που βλέπουμε.
Ετσι, από αυτό το υλικό, οι πρόεδροι των κομμάτων πρέπει να διαλέξουν στελέχη τα οποία μετά θα γίνουν βουλευτές, μετά υφυπουργοί για να εκπροσωπηθούν οι Περιφέρειες κ.ο.κ. Αυτό είναι το υλικό.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη συνέντευξη που έδωσε στον ΣΚΑΪ και στον Αλέξη Παπαχελά έμοιαζε με προπονητή ομάδας ποδοσφαίρου που έχει μεν κάποιους καλούς παίκτες για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και πετυχαίνει αποτελέσματα (όσα είπε για τον Τραμπ και τα Ελληνοτουρκικά ήταν εξόχως σοβαρά), αλλά στο εσωτερικό δεν ξέρει ποιον να πρωτομαζέψει. Την Αλεξοπούλου ή ακόμη και υπουργούς του, όπως την Ολγα Κεφαλογιάννη, η οποία έκανε χρήση μιας διάταξης που έμοιαζε κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της.
Μια λύση είναι να επικαλεστεί κανείς την τεράστια και ανεπανάληπτη φράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ότι «αυτός ο τόπος ούτε χαλάει ούτε φτιάχνει» και να πει «τι να σου κάνει κι ο Μητσοτάκης, αυτούς έχει». Από την άλλη, ο Πρωθυπουργός είναι επικεφαλής και στις δύο ομάδες. Και η ευθύνη, όπως λέμε στο ποδόσφαιρο, είναι πάντα του προπονητή.
Οσο, λοιπόν, και αν μας τρομάζει ο Τραμπ, όσο λεπτοί και υπεύθυνοι πρέπει να είναι οι χειρισμοί της ομάδας που παίζει «έξω», άλλο τόσο οι επιλογές της ομάδας που παίζει «μέσα» είναι αυτές που μετράνε. Ενώ, αν στραβοπατήσεις στο εγχώριο πρωτάθλημα, δεν μπορείς να ξαναβγεις και στην Ευρώπη…
Πηγή: Protagon.gr
