Η ικανότητα να αντέχεις μια δύσκολη περίοδο χωρίς να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου. Σαν έναν άνθρωπο που περπατά μέσα στο κρύο και την ομίχλη. Ο δρόμος δεν φαίνεται καθαρά και ο προορισμός δεν είναι ορατός. Κι όμως συνεχίζει να προχωρά.
Η εγκαρτέρηση δεν είναι παθητική υπομονή. Είναι η συνειδητή επιλογή να κάνεις το επόμενο βήμα, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου μοιάζουν αβέβαια.
Στην ψυχολογία αυτό συνδέεται με την έννοια της ψυχικής ανθεκτικότητας. Δεν σημαίνει ότι δεν κουράζεσαι, δεν φοβάσαι ή δεν αμφιβάλλεις.
Σημαίνει ότι, παρά τα συναισθήματα αυτά, παραμένεις σε επαφή με τον εαυτό σου και συνεχίζεις την πορεία. Γιατί μερικές φορές στη ζωή δεν χρειάζεται να βλέπεις όλο τον δρόμο.
Αρκεί να κρατάς το φως και να συνεχίζεις.
Γράφει η Elina Trogada
